Werk van mijn kunstzinnige vrienden

Vanaf 2007 beheer ik een galerie bij mijn werkgever het UMC Utrecht waar allerlei kunstvormen geëxposeerd worden. Fantastisch om te doen. Hierdoor ontdek ik vaak prachtige werken en heb veel bijzondere ontmoetingen met creatieve mensen. Hieronder een klein overzicht van verschillende exposanten.

Myra Nelilssen: So proudly we heal Toen ik net begon met het beheer van de galerie in 2007 kreeg ik een expositieverzoek van een gepensioneerde. Door haar gezondheidstoestand ben ik bij haar thuis geweest en heb haar werk bekeken. Ik stond versteld van haar prachtige tekeningen, welke ze inderdaad later heeft geexposeerd. Myra Nelissen was een zeer eigenzinnige vrouw en ik had een grote klik met haar. Een geweldig mens vond ik haar. Ik mocht van Myra een aantal tekeningen uitzoeken die ze me kado wilde doen. Ik heb geweigerd. Die stomme bescheidenheid... ik denk dat Myra inmiddels niet meer leeft en hoop van harte dat haar collectie een plek heeft gekregen bij mensen die deze op de juiste waarde weten te schatten. Zo bijzonder.

De Trap. Een samenwerking van Peter Knipmeijer. gedicht en Wouter Geerligs. fotografie. Het was destijds 1 van mijn favorieten en hij blijft prachtig.

Monique Willemse Schilderen, schrijven, meubeltjes opknappen ,bezig zijn met het interieur gezellig maken. Dat is wat ik graag mag doe in mijn vrije tijd. En ja, het is leuk als een schilderij ook boven de bank mooi staat. Als ik schilder, experimenteer ik met diverse technieken; acrylverf, zand, papier, textiel, hout, draden; kortom ik kijk om me heen wat bruikbaar is. Ik bouw de schilderijen op; laag over laag, dikke verf, dunne verf. Een fout of vergissing haal ik weg en leidt mij regelmatig naar een beter resultaat. Hoe meer lagen, hoe mooier. Zo gaat het vaak ook bij het schrijven; tekst opbouwen en weer strepen om tot een beter resultaat te komen. Ik boetseer als het ware een schilderij of een verhaal! Zowel schilderen als schrijven is voor mij, zoeken, spelen, leren, kwellen, ervaren, genieten! Monique Willemse

Een mooi gedicht van Monique Willemse

Een fantastische foto van Hennie Kempen IJsvorm 1, Lago Argentina, Argentinie Wil je meer werk zien van Hennie of heb je vragen? http://www.henniekempenfotografie.nl Info over het Argentinomeer: Het Argentinomeer (in het Spaans Lago Argentino) is een zoetwatermeer gelegen in de provincie Santa Cruz in Argentinie. Het is het grootste meer van Argentinie, met een oppervlakte van 1.415 km en een maximale breedte van 20 km. Het heeft een gemiddelde diepte van 150 m, met een maximum van 500 m. Het meer is gelegen in het Nationaal park Los Glaciares. Het wordt gevoed door het smeltwater van de talrijke gletsjers die zich aan de oostkant van de Andes bevinden.

Mijn naam is Nellie Looren de jong en ik woon in Aalst. Al sinds ik het mij kan herinneren schilder en teken ik. Vanaf mijn 16e jaar volg ik teken- en schilder-cursussen en ik heb steeds geprobeerd om realistisch te leren tekenen en schilderen, ook al was dat in de tijd, dat ik met tekenen en schilderen begon, niet modern. Dat betekent niet, dat ik niet van moderne kunst houd, in tegendeel zelfs: ik kan erg genieten van moderne kunst. Het is alleen zo, dat het mijzelf niet ligt en dat een schilderij of tekening bij mij altijd ergens op gaat lijken. Het is voor mij onvoorstelbaar om een week niet te schilderen of te tekenen en heb altijd wel iets onder handen. Meestal staat er een doek op de ezel, waaraan ik geregeld werk en verder experimenteer ik graag met verschillende materialen zoals aquarel, inkt en krijt. Zoals de naam van mijn site al doet vermoeden, houd ik erg van kleur en in mijn schilderijen gebruik ik nooit zwart. Ook geef ik workshops, want naar mijn mening kan iedereen, die dit wil, schilderen. Met een paar aanwijzingen en ideeën kun je al een heel mooi schilderij maken. Dit kan leiden tot verrassende resultaten en de eindresultaten verbazen mij telkens weer: ik ben altijd een beetje plaatsvervangend trots, dat dit in mijn workshop gemaakt is. www.datstaatergekleurdop.nl

Parijs. Oostindische inkt en aquarel Nog een prachtige van Nellie Looren de Jong! www.datstaatergekleurdop.nl nellie at loorendejong.com

Theo van Berkel De verslagen die ik op Internet van mijn fietstochten publiceer, gaan vergezeld van foto s die ik onderweg heb gemaakt. Zo hoop ik dat de lezers kunnen meebeleven wat ik heb beleefd. Of dat lukt, is een vraag en een avontuur. Soms maak ik meerdere foto s van een en hetzelfde object (van een molen bijvoorbeeld of een bronzen beeld) om thuis uit te zoeken welke van de foto s het meest geschikt is om als illustratie te gebruiken. Af en toe is er een situatie waarin een uit de losse hand gemaakte foto alleszeggend is. Een dergelijke situatie deed zich voor op 20 augustus 2013. Die dag was ik eropuit getrokken voor een fietstocht in het grensgebied van Utrecht en Zuid-Holland. Geen vooropgezet doel. Genieten van het mooie weer en van wat de natuur te bieden heeft. Het was op en top zomer. Strakblauwe hemel en een zachte oostenwind. Een ijscoman, Antonio genaamd, aan de rand van de Reeuwijkse Plassen. Na van een ijsje genoten te hebben, een informatiebord uitgeplozen om verder te fietsen. Het leek mogelijk om over smalle weggetjes naar Nieuwerbrug te fietsen. De rit voerde door het Reeuwijkse Hout, een klein bos tussen de Reeuwijkse Plassen en de A12. Van het geraas van het verkeer op de A12 was niets te merken. Eindeloos slingerden smalle, goed begaanbare fietspaden zich door het loofbos. Onverwacht kwam ik aan de rand van het bos. Bij een driesprong weken de bomen uiteen, om plaats te maken voor een oogverblindend, kleurig vergezicht dat indruk maakte omdat ik al die tijd onder de lommer had gereden. Ik stond oog in oog met twee bomen, de ene met lichtgroene bladeren, de andere met donkere bladeren. Achter de bomen een bloeiende bessenstruik met rechts ervan een strook vaalgeel riet en daarachter een groot weiland met grazend rundvee. De hemel was vaalblauw, een enkel schapenwolkje dreef langzaam over. Verblind door de prachtige kleuren en het contrast tussen het bos waar ik doorheen was gefietst en het weiland waar ik tegenaan keek, maakte ik een foto. Bewerking thuis bleek niet nodig, noch qua horizon, noch qua helderheid, contrast of kleuren. De foto liet zien wat ik had gezien en zoals ik het had gezien en was wat mij betreft goed genoeg om op te nemen in het verslag van deze rit op mijn weblog. Het leek me dat ik erin zou slagen de lezers van mijn weblog mee te nemen op mijn fietstocht. Uitgenodigd door Monique, werden onder de titel Wolken, wind en water, in mei-juni 2015 tien van mijn foto s tentoongesteld in Galerie Het Plein in het UMC Utrecht. De hier beschreven foto sierde de flyers en de posters van deze expositie. De Meern, 7 augustus 2016, Theo van Berkel

Eerder heeft Janniek Helder geexposeerd met prachtige fotowerken. Binnenkort gaat hij exposeren met mixed media schilderijen. Technieken zijn krijt op Ingris en Aquarel/Oostindische inkt. Ik vind ze geweldig!!!